Aanvullingen op de in boekvorm verschenen eerste druk van Handboek Katholieke Medische Ethiek onder redactie van mgr.dr. W.J. Eijk, dr. L.J.M. Hendriks en dr. J.A. Raymakers. De on-line teksten staan onder redactie van dr. Willem Jacobus kardinaal Eijk, dr. L.J.M. Hendriks en prof.dr. F.J. van Ittersum.
Organen kunnen ook na de dood worden getransplanteerd. Het is evident dat er dan veel ruimere mogelijkheden tot orgaandonatie zijn. Voorwaarden voor deze vorm van donatie zijn: De eerste twee punten wijken niet af van donatie bij leven zoals hiervoor besproken. Het derde punt – de zekerheid van de dood op het moment van de …
Omdat de kwaliteit van leven van de patiënt in veel openbare discussies als het belangrijkste criterium voor de besluitvorming bij levensbeëindiging naar voren wordt gebracht, moeten daaraan nog enkele woorden worden gewijd. Eerder in dit hoofdstuk is er al in een meer fundamentele beschouwing over gesproken. In de eerste plaats is kwaliteit van leven een …
Omdat het leven van de mens een intrinsieke waarde vertegenwoordigt, hebben we ook geen beschikkingsrecht over andermans leven. Tegen levensbeëindiging zonder verzoek bestaat nog een aanzienlijke maatschappelijke weerstand, behalve in het geval van gehandicapte pasgeborenen. Levensbeëindigend handelen zonder verzoek komt echter wel voor en wordt in de vierde evaluatie van de Wet toetsing levensbeëindiging op …
Het besef dat de verzorging van zieken het beste tot haar recht komt, wanneer zij wordt geboden door iemand die zelf met ziekte en lijden heeft kennisgemaakt, spreekt al uit de Grieks-Romeinse mythologie rond de god van de geneeskunde, Aesculapius. Volgens een van de mythen over hem raakt Aesculapius (de zoon van Apollo en Coronis) …
Het concrete voorbeeld van een persoon die de deugden in zijn leven volledig tot bloei heeft laten komen, zegt meer dan een filosofische of theologische analyse. Het voorbeeld bij uitstek is Jezus Christus, Gods Zoon die voor ons is mens geworden. Hij is waarlijk God en waarlijk mens, aan ons gelijk behalve in de zonde …
Wanneer er zoals eerder in dit hoofdstuk beschreven een duidelijke visie is op de invulling van de zorg, rijst de vraag hoe de christelijke zorgvisie in de praktijk vormgegeven moet worden, maar ook hoe deze visie op de zorgverlener-patiëntrelatie zich verhoudt tot andere, hedendaagse niet-christelijke visies op de zorgverlener-patiënt relatie. In de gangbare literatuur wordt …
De ontwikkeling van de zorg voor zieken tot de in hoge mate geïnstitutionaliseerde vorm van gezondheidszorg, instellingszorg en thuiszorg, die we in de Westerse landen kennen, heeft een lange geschiedenis. Er zal altijd enige vorm van zorg voor zieken zijn geweest, maar zorg voor zieken was niet zonder meer vanzelfsprekend en evenmin in hoge mate …
Inleiding In het vorige gedeelte van dit hoofdstuk zijn de waarden, principes en normen besproken die richtinggevend zijn voor het handelen van medewerkers in de gezondheidszorg en de wijze waarop men zich deze waarden, middels het beoefenen van deugden, eigen kan maken (zie Hfst I.3). Voor het vruchtbaar werkzaam zijn in de zorg is het …
Onder terminale of palliatieve sedatie wordt verstaan: het verminderen of wegnemen van het bewustzijn (door farmacologische middelen) om daarmee lijden van een patiënt door klachten die op geen andere wijze te bestrijden zijn (zogenoemde refractaire klachten) weg te nemen (zie ook Hoofdstuk VI.4.2.). Deze palliatieve sedatie (ook wel terminale sedatie genoemd wanneer het kort voor …
Al vanaf het begin van de hedendaagse discussie over euthanasie in Engeland in de jaren zeventig van de negentiende eeuw werd gesignaleerd dat er situaties voorkomen die zeer veel op euthanasie lijken (‘situations closely resembling euthanasia’). ‘Veronderstel bijvoorbeeld dat een gegeven patiënt met zekerheid nog een hele maand afschuwelijk zou lijden, als hij aan zichzelf …
