I.4.4 Iconen

Het besef dat de verzorging van zieken het beste tot haar recht komt, wanneer zij wordt geboden door iemand die zelf met ziekte en lijden heeft kennisgemaakt, spreekt al uit de Grieks-Romeinse mythologie rond de god van de geneeskunde, Aesculapius. Volgens een van de mythen over hem raakt Aesculapius (de zoon van Apollo en Coronis) …

Lees meer

I.4.2 De zorgverlener – patiëntrelatie

Wanneer er zoals eerder in dit hoofdstuk beschreven een duidelijke visie is op de invulling van de zorg, rijst de vraag hoe de christelijke zorgvisie in de praktijk vormgegeven moet worden, maar ook hoe deze visie op de zorgverlener-patiëntrelatie zich verhoudt tot andere, hedendaagse niet-christelijke visies op de zorgverlener-patiënt relatie. In de gangbare literatuur wordt …

Lees meer

I.4.1 Geschiedenis van de visie op ziekte, geneeskunde en ziekenzorg

De ontwikkeling van de zorg voor zieken tot de in hoge mate geïnstitutionaliseerde vorm van gezondheidszorg, instellingszorg en thuiszorg, die we in de Westerse landen kennen, heeft een lange geschiedenis. Er zal altijd enige vorm van zorg voor zieken zijn geweest, maar zorg voor zieken was niet zonder meer vanzelfsprekend en evenmin in hoge mate …

Lees meer

I.4 Katholieke zorgvisie

Inleiding In het vorige gedeelte van dit hoofdstuk zijn de waarden, principes en normen besproken die richtinggevend zijn voor het handelen van medewerkers in de gezondheidszorg en de wijze waarop men zich deze waarden, middels het beoefenen van deugden, eigen kan maken (zie Hfst I.3). Voor het vruchtbaar werkzaam zijn in de zorg is het …

Lees meer

I.3.1 Het morele karakter en deugden van werkers in de gezondheidszorg

De vorming van het karakter van menselijk persoon komt overeen met het ontwikkelen van een christelijke spiritualiteit. Spiritualiteit in christelijk zin verwijst niet naar vage gevoelens van allerlei aard of rituelen, maar heeft een heel concrete betekenis, die samenhangt met het Latijnse woord ‘spiritus’, dat ‘geest’ betekent. Spiritualiteit verwijst naar de menselijke geest: het is …

Lees meer

I.3 Van principes naar de handeling

Inleiding In het vorige gedeelte van dit hoofdstuk zijn de waarden, principes en normen besproken die richtinggevend zijn voor het handelen van medewerkers in de gezondheidszorg. Voor het vruchtbaar werkzaam zijn in de zorg is het respecteren van genoemde waarden en normen noodzakelijk, maar daarmee is het beeld van de medische ethiek nog niet compleet. …

Lees meer

I.2.2 De principes van de katholieke medische ethiek

De katholieke medische ethiek heeft als uitgangspunt dat er een relatie bestaat tussen subjectieve rechten en wat objectief recht is. Deze relatie moet worden gerespecteerd. Zoals we boven zagen, zijn subjectieve rechten te onderscheiden in eigendomsrechten, beschikkingsrechten of gebruiksrechten (zie de inleiding van Hfst I.2). Of iemand een van deze type rechten heeft hangt af …

Lees meer

I.2.1 De principes van de seculiere medische ethiek

De seculiere samenleving, die zeer pluriform is, mist een gemeenschappelijke levensvisie. Daardoor is het moeilijk om tot een consensus te komen, nodig als basis voor wettelijke regelingen die door iedereen in de samenleving worden aanvaard, ook op het gebied van de gezondheidszorg en de medische ethiek. In overeenstemming met haar Anglo-Amerikaanse empiristische filosofie zoekt de …

Lees meer

I.2. Van mensbeeld naar waarden en normen: de principes van de medische ethiek

Inleiding Hoe kunnen we nu uitgaand van de beschreven mensbeelden komen tot de formulering van waarden en normen? Bij de bespreking van de Identity Theory of Mind en het katholieke mensbeeld kwam al de vraag ter sprake in hoeverre we beschikkingsrecht hebben over het menselijke lichaam. Voordat we op basis van dit inzicht waarden en …

Lees meer

image_pdfimage_print