Inleiding

In het vorige gedeelte van dit hoofdstuk zijn de waarden, principes en normen besproken die richtinggevend zijn voor het handelen van medewerkers in de gezondheidszorg en de wijze waarop men zich deze waarden, middels het beoefenen van deugden, eigen kan maken (zie Hfst I.3). Voor het vruchtbaar werkzaam zijn in de zorg is het respecteren van genoemde waarden en normen noodzakelijk, maar daarmee is het beeld van de medische ethiek nog niet compleet. Het uitgangspunt voor het goed uitvoeren van de zorg aan mensen is een levenshouding, c.q. spiritualiteit, die voortkomt uit het hebben leren kennen van God en leven voor God. Deze christelijke visie t.b.v. de geneeskunde en de zorg, die zich in de loop van de geschiedenis van het Christendom heeft uitgekristalliseerd, kleurt de relatie van de zorgverlener met de patiënt. Het blijft ook in deze tijd belangrijk te bekijken of deze christelijke visie op geneeskunde en zorg voldoende vormgegeven wordt. In een tijd met vele technische ontwikkelingen in de geneeskunde, behoefte aan efficiency om kosten te beteugelen kan het betonen van liefde en daarvan afgeleid nabijheid en compassie, de essentie van het Christendom, in de zorg in het gedrang komen.

In het nu volgende gedeelte gaat het om de christelijke visie op geneeskunde en zorg en hoe deze in de relatie van de zorgverlener met de patiënt vorm kan worden geven. Ter inspiratie wordt van enkele mensen, die een bijzondere betekenis hebben voor de christelijke geneeskunde en zorg, de levensloop besproken.